Afdrukken

Enzo Poussiere du Lune, is geplaatst

Geschreven door Jeroen Kelfkens. Gepost in Herplaatst

Halifax Poussiere du Lune                                                                                                      05-09-2015
Roepnaam: Enzo
Reu
Geboren 14-03-2013

Enzo is sinds 30-08-2015 bij BiN in de opvang.
Enzo is een nogal angstige jonge reu die erg veel te kort is gekomen.
Eigenlijk kan je zeggen dat er NIETS mee is gedaan.
Dagelijks de bekende ronde door een drukke wijk in Den haag, hij is ooit wel op het strand geweest maar hier stopt het wel zo'n beetje.

Dientengevolge is hij een kilo of 4 te zwaar en behoorlijk onderbespierd.
Buiten dat is hij angstig voor van alles en nog wat en trekt hij als een gek aan de riem.
Hij schrikt snel van geluiden en soms van bewegingen om hem heen.
Maar van kinderstemmen raakt hij echt in paniek.
Tijdens het wandelingetje wat ik met hem en de eigenaar maakte, wilde hij eigenlijk maar een ding NAAR HUIS!!!!
Dit "verlangen" was soms zo sterk dat hij achterste voren tegen de Halti in stond te trekken... 
Moeilijk tot geen contact meer mee te krijgen......

In huis was de klacht dat hij zo onrustig was (....)
Hij blijft maar heen en weren en zich overal mee bemoeien, hij ligt nooit eens rustig, dan loopt ie weer met iets te sjouwen wat niet mag, altijd onrust en hij snapt ook niet dat hij iets niet mag....
En inderdaad, het ventje was (nadat hij van mijn komst bekomen was) druk aan het heen en weren en probeerde maar (mijn) aandacht te krijgen.
Duwen met snuit onder mijn arm, me helemaal besnuffelen, een likje aan mijn voet..
En ineens ploft het mannetje neer snuit tegen mijn voet en er komt ineens wat rust in de tent.

Na even kijkt de eigenaar me verbaasd aan, en verzucht: wat heb je gedaan, hoe doe je dat, dit doet hij nooit, NOOIT dit is echt een van de weinige keren dat ik die hond zie liggen.....
S' nachts ook, je hoort hem de hele nacht heen en weer lopen, die hond heeft nooit rust. 
En vervolgens tegen Enzo, zo klootzak dus bij hem wel hé stomme hond en bladibla, en uiteraard kwam Enzo hier door weer in beweging..... zucht, diepe diepe zucht

Ik kon het niet laten en zei: Het is allemaal een kwestie van vertrouwen... de man begreep er niets van.
Ik glom van binnen honderduit van trots, ik voel me altijd zo "vereerd" als een hond zo duidelijk iets aan me laat zien/voelen.

Later kwam de vrouw des huizes naar beneden en ontstak in het Spaans tegen haar man, wat er die hond mankeerde en wat ik had gedaan om hem zo ver te krijgen.
De man kon niet anders dan zijn schouders ophalen en zeggen dat hij het ook niet begreep.

Ik liet het maar voor wat het was.

 

Het was niet direct de bedoeling dat ik Enzo direct zou opvangen, maar toen ik foto nr1 bekeek, daar aan tafel, zag ik ineens met hele grote letters "HELP ME" in zijn ogen.
Toen heb ik gezegd dat het wellicht beter was voor alle partijen als die hond daar zo snel mogelijk weg was.....
Na enig overleg kwamen we overeen dat ik hem de volgende dag zou ophalen.
Darko was uiteraard mee, anders had ik hem wellicht direct al meegenomen....

Toen ik daar gisteren weer aankwam was Enzo door dolle heen, blij springen likjes geven....
Er moest het eea aan contracten getekend en de tijd die dat nam zat het ventje naast me te wachten.

Toen we de bench gingen afbreken zag je een grote "ja maar..." in de oogjes van het ventje..
Hup bench in de auto de drinkbak achterin vers gevuld en na een korte plas ronde.... hopla Enzo sprong als vanzelf achterin.

Ik wilde maar een ding, zo snel mogelijk weg hier.
We zijn in een streep naar huis gereden en ben daar meteen met hem het bos ingegaan.
De lange lijn er aan en eerst maar eens een stukje lopen.
Bij terugkomst in het parkje achter mijn huis ben ik op het bankje gaan zitten en heb Enzo lekker zijn ding laten doen.
Hij snuffelde vrolijk rond aan de lange riem en ging zover hij kon en durfde op ontdekkingsreis.
Maar zodra er ergens een dennenappel viel of een takje krak zei of een vogel op fladderde, dan schrok hij zich de tandjes.
Zelfs ligt je neus ophalen is voor hem al genoeg voor een schrik reactie.
We hebben daar een tijdje gezeten en ik heb eigenlijk niets anders gedaan dan de riem vasthouden.....
Op gegeven moment loopt hij naar me toe, en kijkt me aan.
Ik zeg dat hij een lief ventje is en dat ik mijn best met hem ga doen en geef hem een dikke knuffel.
Deze werd beantwoord met een stevige lik over mijn gezicht.

Ik heb zijn bench opgebouwd in zijn kamertje daar kan hij in wanneer hij wil, een goeie bak met vers water neergezet en de eerste twee vlees maaltijden zijn een feit.
Hij slaapt, en hij slaapt, hij slaapt en hij slaapt......
Laat hem maar even, hij heeft een hoop in te halen en een hele hoop te verwerken natuurlijk.

Hij komt zeker voor herplaatsing in aanmerking, maar ik wil hem wel even een tijdje hier houden om eens goed te kijken hoe het ventje er echt aan toe is.
Maar ik weet nu al dat er een fantastisch hondje in hem verstopt zit.

En geloof me Enzjepensje, die gaan wij tevoorschijn toveren!!!!!

 

Och jongen toch, wat een stress in die oogjes....

Duidelijk niet op zijn gemak buiten. 

Ik vindt het niet leuk!!!

De eerste stapjes en snufjes in het nieuwe leven.

Erg vermoeid.

Rustig maar mannetje, er gebeurd je niets.

Hij snapt er niets van....

 

Vertrouwen moet nog groeien.

Steeds maar ijsberen.....

En drinken....

Deze schoonheid komt hopelijk snel tot bloei.


                                                                                                                        07-12-2015

 Eergisteren was het dan zo ver.

 
Ik mocht Enzo naar zijn nieuwe baasje brengen.
Al sinds eind augustus zat het ventje bij BiN in de opvang.
Wat was hij schrikkerig en angstig voor eigenlijk alles om zich heen.
 
Gelukkig beschikt hij over een heel goed herstellend vermogen en een zeer
gezonde dosis nieuwsgierigheid.
Hij was werkelijk helemaal niets gewend.
 
Hij vond de schep dood eng bleek op een dag.
Of meer het geluid wat de schep maakt als je er mee op stenen komt.
Ik was wat in de tuin aan het werk toen ik daar ineens achter kwam.
Ik zette de schep eerst tegen de haag en werkte gewoon door.
Enzo probeerde met een heeeeeeeeeel lang gerekt nekje de lucht van de schep in zich op te nemen.
Maar weg was hij weer zodra ik de schep ter hand nam.
Ik besloot een rondje te lopen, onderwijl de schep hier en daar op de grond zettend.
Hij schrok bij iedere keer dat ik dat deed een stuk minder.
Uiteindelijk sleepte ik de schep ratelend over de parkeerplaats met Enzo in mijn kielzog.
Binnen korte tijd was de angst totaal verdwenen en stuikelde hij zowat over de ratelende schep.
 
Zo was hij ook bang voor een kruiwagen, of een auto die op een andere plek was neergezet.
 
Het was heerlijk om hem te zien opbloeien en weer van het leven te zien durven genieten.
Ook het lichamelijke gaat hem steeds beter af.
In het begin liep hij onder je hand weg, en kriebelen aan de kont vond hij maar zo zo.
Enzo is niet een heel lichamlijke knuffelkont.
Hij wil best knuffelen, maar het liefst wel een beetje op afstand.
Echter soms stort hij zich aan je voeten draait zich op zijn rug en dan is het wel degelijk kriebeljes tijd!!!
 
Wat een heerlijk en vrolijk hondje is hij geworden!!
Luisteren als een tierelier en ook in omgang met andere honden is hij heel erg ok.
Hier liep hij zijn dagelijkse wandelingetjes met Darko en Tartuff, soms ook met Ziggy, maar vroeger ook met Ghento. Eigenlijk vindt hij alle honden wel ok.
 
Toen ineens kwam Marcel op ons pad.
Begin dit jaar was de hond van hem en zijn partner verongelukt onder de trein.
Het verdriet en leegte heeft lang geduurd maar uiteindelijk zijn ze de zoektocht naar een nieuwe hond gestart.
 
Al bij de allereerste ontmoeting verraste Enzo mij enorm.
Hoewel hij voorheen altijd eerst behoorlijk afstand hield als er "vreemden" kwamen.
Deze vreemdeling werd dan op afstand zeeeeeer aandachtig bekeken en besnuffeld met het zelfde lange nekje als bij de schep.
Soms begon hij dan uit onzekerheid achter de vreemdeling te blaffen, wegrennen, terug gaan, blaffen, wegrennen enze enze.
Nu echter, Marcel had nog maar een been uit de auto en Enzo had zijn hand al aangeraakt.
(Ik had hen gezegd dat ze Enzo eerst maar even moest negeren, het geen ze ook braaf deden.)
 
Zoals gewoonlijk gingen we een stuk wandelen, maar voordat we het terrein af waren had Enzo al dikke vriendschap gesloten met Marcel.
Onvoorstelbaar, ik wist niet wat ik zag!!!!
Enzo bleef maar om Marcel heen draaien en aandacht vragen, en ja hoor, al snel ploft hij  neer draait op zijn rug en Marcel mocht hem overal knuffelen.
Geweldig mijn hart maakte een enorme vreugde sprong!!!
 
We zijn gaan wandelen en hebben uitgebreid gesproken.
De voor en tegens de do and dont's en alles wat er tussen zat.
Ondertussen bleef hij maar gefocust op Marcel.
We spraken af om nogmaals een ontmoeting te plannen, kijken hoe Enzo dan weer zou reageren.
 
Deze ontmoeting was nog beter dan de eerste.
Michiel en Marcel stonden op de parkeerplaats toen ik met Enzo naar beneden kwam en Enzo deed voor de achterdeur al een sprongetje van blijdschap en stoof op ze af toen ik de deur opende.
Helemaal blij, even plassen, oh nee knuffelen, plassen, nee aaitjes halen, hahaha gekke stuiterbal!!!
Ik ben een stuk met ze opgelopen en heb toen gezegd, hier neem hem maar mee, ga lekker een stuk met hem lopen.
Zonder mij erbij is de situatie voor Enzo weer anders, dus hadiho just go!!!!
 
Na 2,5 uur kwamen ze terug, moe maar zeer voldaan en helemaal verliefd!!!
We willen hem, zeiden ze in koor!!!!!!
En ook Enzo's oogjes spraken boekdelen.
 
Wat een pracht, wat ben ik blij!!!!!
De plek waar hij gaat wonen is fantastisch, aan een achteraf weggetje/zandpad aan de rand van een bos en een groot wandel gebied.
 
Zatedag heb ik al zijn Donald Duckies en pyamaatjes, zijn laarsjes en winterjasjes ingepakt, de bench in de auto, kom Enzeman we gaan op reis!!!!
Het blije ei sprong vrolijk in de auto en daar gingen we, richting het oosten!!!!
 
Daar aangekomen stonden Marcel en Michiel ons al op te wachten.
Ik zette de auto vroegtijdig stil, omdat ik wilde zien hoe Enzo nu op hen zou reageren.
Nog voor dat ik op hen toegelopen was liet Enzo al duidelijk merken dat hij ze had herkend.
De vering van mijn auto kreeg even een behoorlijke test te doorstaan want het ventje wilde graag naar zijn nieuwe pappa!!!!
Hij herkende direct de stem van Marcel en wilde UIT DE AUTOOOOOOOOOO!!!!!!
Hij stond daar tussen de stoelen door te gluren, toe nou, toe nou, toen nou, KWIL DR UIT!!!!!!!!
 
Deze ontmoeting was ontroerend, Enzo was zo blij, hij vergat bijna te plassen!!!
We zijn weer een wandeling gaan doen en heb de riem aan Marcel gegeven.
Hier man, ga je hond maar uitlaten!!!
Wat ik toen zag?????
Een setje, gewoon een setje, heerlijk om te zien!!
Enzo vond het niet moeilijk, was niet schrikkerig, nee hij was gewoon lekker Enzo.
Hij snuffelde vrij en open in het rond en zocht regelmatig even contact met een van ons.

Na een half uurtje kwam de zoon van Michiel zich even voorstellen en Enzo ontmoeten.
Hier was hij wel weer heel even wat onzeker, een aantal keer blaffen, maar toen hij eenmaal bij ons groepje was, werd hij ook direct aan zijn hand begroet.
 
Thuis in zijn nieuwe huis deed hij het prima.
Natuurlijk was hij wat ongedurig en moest hij zijn draai vinden, maar ook hierin verraste hij me behoorlijk met de snelheid waarmee hij dit deed.
Als een heerlijk nieuwsgierig ventje liep hij door het huis met de neus aan de grond.
Telkens weer kwam hij zich weer even bij ons melden in de keuken en dan ging hij weer.
Uiteindelijk heeft hij zich naast Marcel neergelegd en kwam tot rust.
 
Tja, en toen kwam het moment van vertrek, altijd weer een "raar" moment.
En ik ben toch maar even aan het einde van het zandpad stil gaan staan, even een Fishermansfriends pakken...............
 
Ik wil graag ook Ingrid (Enzo's fokker) bedanken voor haar inzet en bemoeienissen.
Ik vond het echt heel leuk dat ze zo af en toe eens langs kwam voor Enzo en dan leuke dingen en hier en daar wat oefeningetjes met hem ging doen.
Maar ook voor het actief mee zoeken naar een geschikte baas voor haar "Geeltje".
 
In de kerst vakantie gaan we samen nog eens op visite bij Enzo!!
Leuk, ik verheug me er al op!!!
 
Het ga je goed gekke Enzepenzje, Renvarkentje van me, Drammertje, werkmans, lief blij ei, Stuitermans, Knorretje, Liefdesbaby, Stiertje, gunst hoeveel namen had je alweer gekregen.
Je bent eindelijk op het juiste adres aangekomen.
Ik wens jou en M&M heel veel geluk en plezier met elkaar!!!
Ik hoop je regelmatig eens te bezoeken want ook jij was weer een bijzonder hondje!
 
 
Waar gaan we naar toe????
 
Huh wat wakker worden??? Zijn we er al bijna??
 
Ohhhhhhwwwwww spannend!!!!
 
Lekker om zich heen kijken.
 
Jaaaaaaaaa mijn nieuwe papaaaaaa!!!! Kheb tr zin an!!!!
 
Eerst eens lekker knuffelen.
 
Best fijn achtertuintje.
 
Joehoe lekker rennen spelen gek doen!!!!
 
En weer even een knuffel halen.
 
Heeeee wie hebben we daar???
 
Oh, hij komt dichterbij....
 
Best wel spannend......
 
Woef, wie ben jij???
 
Snel weer knuffelen, met die vreemde meneer er bij!!
 
Dag lief blij mannetje, geniet van wat er op je af komt!!!
 
 
 
Ach, het ventje had nog iets voor me achtergelaten... 
Allemaal lekkers, koekjes chocolade, marsepein, tjonge wat een verwennerij!!!

Facebook

Vermist

Momenteel is ons geen vermissing bekend
Is uw hond vermist meld dit aan ons en wij plaatsen het hier.

 

In memoriam

Deze stichting en site draag ik op aan GAIA.
GAIA was mijn eerste Beauceron en hij heeft mijn liefde voor dit ras doen opbloeien.

Lees verder